Kontrast:
Rozmiar czcionki:
Odstępy:
  • TAB - Kolejny element
  • SHIFT + TAB - Poprzedni element
  • SHIFT + ALT + F - Wyszukiwarka
  • SHIFT + ALT + H - Strona główna
  • SHIFT + ALT + M - Zawartość strony
  • SHIFT + ALT + 1 do 4 - Wybór menu
  • ESC - Anulowanie podpowiedzi

Dzień Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną [FOTOGALERIA]

Ani deszcz, ani przeszywający chłód nie przeszkodziły uczestnikom tegorocznych – już dwudziestych! - przemyskich obchodów Dnia Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną. Zgodnie z wieloletnią tradycją, dziś, tj. 14 maja br. spotkali się oni w Rynku Starego Miasta, by stamtąd – ruszyć ulicami: Kazimierzowską, Franciszkańską, Asnyka i Katedralną w kierunku Zamku Kazimierzowskiego. Barwny i - mimo niesprzyjającej aury – radosny korowód, prowadzony przez przygrywającą dumnie Orkiestrę Dętą, przypominał mieszkańcom naszego miasta o rzeczach, które niestety jeszcze nie dla wszystkich są oczywiste. O tym, iż niepełnosprawni: „nie potrzebują pocieszenia, tylko zrozumienia”, „mają prawo do akceptacji” oraz „aby uwierzyć w siebie, potrzebują kogoś, kto w nich uwierzy” – takie bowiem hasła wybrzmiewały z przygotowanych na tę okazję kolorowych transparentów.

 

Brak opisu obrazka

 

Tegoroczne obchody Dnia Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną odbywały się pod hasłem: „Jestem, Potrafię i Tworzę”

 

Jestem – to znaczy, że prawo do życia, edukacji, leczenia, rehabilitacji i społecznego funkcjonowania dla osób z niepełnosprawnością intelektualną nie budzi już żadnych wątpliwości. Ono jest faktem. Jednak nadal istnieją bariery w realizacji wielu innych praw – zwłaszcza do godnej dorosłości i zatrudnienia, a tym samym do obalenia mitu „wiecznych dzieci”.

 

Brak opisu obrazka

 

Potrafię – oznacza, iż każda osoba ma w sobie jakiś potencjał. Bez względu na stopień i rodzaj niepełnosprawności. A przy wsparciu nauczycieli, rodziców, specjalistów czy rehabilitantów, dana osoba nie tylko bierze… Ale daje – daje siebie, swoje człowieczeństwo, swój dar istnienia, swoje talenty i możliwości.

 

Brak opisu obrazka

 

Tworzę – osoby z niepełnosprawnością intelektualną, tworzą nie tylko zwykłą, szarą codzienność, w którą wpleciona jest praca na rzecz ich usprawniania. Oni są twórcami… Sztuki plastycznej, muzycznej, ceramicznej, aktorskiej czy rzemieślniczej. Ale przede wszystkim tworzą niezwykłą przestrzeń do okazywania miłości, empatii i dobroci. Do obdarowywania nimi innych…” -   wyjaśnili Beata Gumienny – Wiceprzewodnicząca Zarządu Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Przemyślu oraz Krzysztof Lewczuk – Przewodniczący PSONI Koło w Przemyślu.

 

Brak opisu obrazka

 

W sali widowiskowej Zamku Kazimierzowskiego obok osób niepełnosprawnych, ich rodzin, opiekunów i wychowawców, spotkali się również przedstawiciele samorządu: Zastępca Prezydenta Miasta Przemyśla Bogusław Świeży, Przewodnicząca Rady Miejskiej Ewa Sawicka, Radni: Monika Różycka, Robert Bal, Maciej Kamiński i Paweł Zastrowski, Naczelnicy Wydziałów: Kultury, Turystyki i Sportu – Janusz Łukasiewicz, Ds. Organizacji Pozarządowych – Robert Gawlik, Spraw Obywatelskich - Danuta Wiech, a także reprezentanci służb mundurowych oraz stowarzyszeń i instytucji na co dzień niosących pomoc lub współpracujących z osobami z niepełnosprawnością intelektualną.

 

Brak opisu obrazka

 

Zastępca Prezydenta Miasta Przemyśla Bogusław Świeży przytoczył słowa świętego Jana Pawła II, które Papież - Polak przeszło 38 lat temu zawarł w encyklice Laborem exercens:

- Osoby „niepełnosprawne” w pełni są istotami ludzkimi z należnymi im wrodzonymi, świętymi i nienaruszalnymi prawami, które mimo ograniczeń i cierpień wpisanych w ich ciało i władze, stanowią jednak o szczególnym znaczeniu godności i wielkości człowieka. Osoba przeto w jakiś sposób „upośledzona” (I tu zawsze Jan Paweł II dawał cudzysłów, żeby podkreślić, iż to słowo ma zupełnie inne znaczenie (…) – wyjaśnił B. Świeży), będąc podmiotem ze wszystkimi jego prawami, winna mieć ułatwiony dostęp do uczestnictwa w życiu społeczeństwa we wszystkich wymiarach i na wszystkich poziomach, odpowiednio do swych możliwości. Osoba „upośledzona” jest jednym z nas i w pełni uczestniczy w naszym człowieczeństwie. Byłoby rzeczą w najwyższym stopniu niegodną człowieka i zaprzeczeniem wspólnego człowieczeństwa, gdyby dopuszczało się do życia społecznego, a więc także do pracy, tylko osoby pełnosprawne, gdyż w ten sposób popadałoby się w niebezpieczną formę dyskryminacji słabych i chorych ze strony silnych i zdrowych.” 

 

Brak opisu obrazka

 

Nieodłączną częścią corocznych, przemyskich obchodów Dnia Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną jest występ wychowanków Ośrodka Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczego w Przemyślu, którym zwykle towarzyszą wokaliści zespołu 5. Batalionu Strzelców Podhalańskich pod dyrekcją Elżbiety Bernatek. Tak było i tym razem… Poruszający spektakl w wykonaniu niezwyczajnych aktorów, dostarczył widzom wielu emocji i wzruszeń. Tuż po zakończeniu części artystycznej, już po raz czwarty w historii rozdano „Anioły Stróże PSONI” – czyli wyróżnienia dla osób bądź instytucji szczególnie zaangażowanych w wspieranie wszelkich inicjatyw podejmowanych na rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną.

 

 

 

 

W tym roku wyróżnieni „Aniołami Stróżami” PSONI zostali:

 

oraz

 

 

 

 

Dzień Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną obchodzony jest w naszym kraju 5 maja. Data ta nie jest przypadkowa, bowiem w tym dniu w całej Europie obchodzony jest także Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych.

Główną ideą Dnia Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną, ustanowionego w 1999 roku przez Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym (PSOUU), jest przede wszystkim uświadamianie społeczeństwu różnorodności i pokazywanie możliwości osób z tym rodzajem niepełnosprawności. Kluczowe w tym przypadku jest również zwracanie uwagi na bariery edukacyjne, zawodowe, komunikacyjne, prawne czy kulturalne, które uniemożliwiają osobom niepełnosprawnym intelektualnie prowadzenie normalnego życia.

 

 

tekst i zdjęcia: Agata Czereba

Wersja XML