• TAB - Kolejny element
  • SHIFT + TAB - Poprzedni element
  • SHIFT + ALT + F - Wyszukiwarka
  • SHIFT + ALT + H - Strona główna
  • SHIFT + ALT + M - Zawartość strony
  • SHIFT + ALT + 1 do 2 - Wybór menu
  • ESC - Anulowanie podpowiedzi

Karol Fischer – nauczyciel i polityk

aut. Tomasz Pudłocki, „Nasz Przemyśl”, październik 2010 (Nr 73)

Zbliżające się wybory samorządowe i nadzwyczajna wręcz aktywność niektórych kandydatów na radnych miejskich zmusza poniekąd do przedstawienia postaci, która w przedwojennym Przemyślu pełniła niebagatelną rolę. Karol Fischer – nauczyciel, inspektor szkolny, a w końcu radny jest przykładem człowieka, który na stanowisko jednego z włodarzy miasta zasłużył sobie swoją długoletnią, ciężką pracą. Takich trafnych wyborów pozostaje mi życzyć i współczesnym mieszkańcom miasta. 

Karol Fischer urodził się 28 sierpnia 1881 r. w Samborze, jako syn Kornela, znanego lwowskiego filologa klasycznego i nauczyciela (a przy okazji prezesa „Sokoła” i zasłużonego społecznika), oraz Marii z Wiśniowieckich. Był bratankiem biskupa sufragana przemyskiego Karola Józefa, a także bratem przemyskich nauczycielek: Anny Fischer i Felicji Bachowskiej. Do Gimnazjum uczęszczał we Lwowie w l. 1893–1898, maturę jednak zdał dopiero 24 IX 1902 r. w III Gimnazjum w Krakowie. W l. 1902/3–1905/6 studiował filologię polską oraz pobocznie filologię klasyczną na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Już jako student był czynnym członkiem Towarzystwa Szkoły Ludowej we Lwowie, najpierw jako sekretarz, a następnie prezes Komisji Kursów dla dorosłych analfabetów we Lwowie Mianowany zastępcą nauczyciela przez Radę Szkolną Krajową 3 IX 1906 r. w Gimnazjum w Samborze. 10 VI 1911 r. zdał egzamin nauczycielski przed Lwowską Komisją Egzaminacyjną. Mianowany rzeczywistym nauczycielem w Filii gimnazjum w Samborze od 1 X 1911 r. Czynny członek Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. Więziony w czasie I wojny światowej za działalność antyaustriacką; uczestnik walk 1918–1919 – odgrywał jedną z ważniejszych ról  w utrzymaniu polskości miasta.

Brak opisu obrazka

W 1920 r. mianowany został inspektorem szkolnym w Przemyślu. 1 IV 1926 r. mianowano go wizytatorem szkolnym w Kuratorium Okręgu Szkolnego Lubelskiego. Ze względu jednak na zmiany  w kraju po zamachu majowym, już 1 VIII 1926 powrócił na stanowisko inspektora szkolnego w Przemyślu. Nie na długo.  Z dn. 1 IX 1926 r. podjął na własną prośbę obowiązki polonisty w I Gimnazjum im. J. Słowackiego w Przemyślu. W szkole był jednym z najaktywniejszych członków Komitetu Rodzicielskiego z ramienia rady nauczycielskiej, a w późniejszych latach – już jako rodzic, a nie nauczyciel – pełnił funkcję jego przewodniczącego. Z dn. 27 IX 1928 r. ponownie stanowisko inspektora szkolnego w Przemyślu. Z dn. 26 II 1934 r. został przeniesiony na równorzędne stanowisko do Jarosławia, po czym z dn. 31 VIII 1934 r. Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przeniosło go w stan spoczynku. Powrócił następnie do Przemyśla. W międzyczasie, obok obowiązków inspektora szkolnego, był dyrektorem Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Przemyślu (3 XII 1924–1 III 1926), szkoły, nad którą sprawował dużą pieczę. Był bardzo zasłużony na stanowisku inspektora szkolnego, m.in. jako propagator zakładania komitetów rodzicielskich w szkołach, aktywizowaniu rodziców we współdziałaniu ze szkołą oraz jako organizator wielu kolonii wakacyjnych dla dzieci z Przemyśla. W 1932 r. należał do lokalnego Komitetu Dni Chopina.

Pozostawił po sobie nieliczny dorobek popularnonaukowy: pisywał przez I wojnę światową do m.in. „Dziennika Polskiego”; w „Muzeum” R.39:1924 z.4 s.234-260 ogłosił rozprawkę Cele i metody nauczania języka polskiego w seminariach nauczycielskich ze względu na potrzeby szkoły powszechnej; w Jednodniówce wydanej ku uczczenia setnej rocznicy Powstania Listopadowego w Przemyślu 29 listopada 1930 r., Przemyśl 1930, zamieścił artykuł Leci liście z drzewa (s.21-24).

Fischer był jednym z najaktywniejszych członków przemyskiej sanacji. Na terenie miasta i powiatu bardzo mocno promował jedną z prężniejszych rządowych organizacji – Ligę Morską i Kolonialną, która m.in. dzięki jego zaangażowaniu miała swoje komórki niemal w każdej przemyskiej szkole. Kiedy 21 II 1937 r. ogłoszono powstanie Obozu Zjednoczenia Narodowego Fischer stanął na jego czele w Przemyślu. Celem organizacji było wzmożenie obronności państwa i wdrażanie postanowień konstytucji kwietniowej. OZON preferował wyeksponowanie roli armii oraz Rydza-Śmigłego jako następcy Józefa Piłsudskiego. Praca w OZON-ie przyniosła mu upragniony fotel radnego miejskiego, ale bardzo późno, bo dopiero 21 V 1939 r.

Z chwilą wybuchu II wojny światowej Fischer pozostał na Zasaniu. Tam też zmarł 4 lipca 1940 r. i został pochowany na Cmentarzu Zasańskim.

Wersja XML

Miasto Przemyśl
ul. Rynek 1
37-700 Przemyśl
tel. 16 678-68-20
fax 16 678-64-49
e-mail:
Statystyka wizyt:
ogółem: 22202473
w tym miesiącu: 315961
dzisiaj: 5743